Περισσότερα ▼


The volunteer team of the sailing boat “Okeanos” for a whole month of January 2016 was realizing rescue efforts near Chios island, in order to rescue and help as much as refugees as possible


Caravan Project travelled to Idomeni, the main gate through which the refugees continue their journey from Greece to northern Europe and encountered Roaa, a Syrian-Palestinian young girl.

Blind fisherman

We follow the life of Yannis Koukoumialos who, although having lost his sight and his arm, fishes in the open sea for the past 70 years of his life.

Inner world

A photographic work in the inner spaces of houses on the Greek islands.

Sculpting the land

Alexandros Zygouris is a sculptor who lives in Kastellorizo for the past 35 years of his life. To him, sculpture is subtracting the unnecessary in order to unravel the essence.

Man at home

Massimo is from Ethiopia and lives as a homeless person for more than two and a half years in an Athenian neighborhood.


Dimitris Morakis in Chios, under the nickname “Paporias” is occupied with traditional shipbuilding for over forty years, since he was 12.

Black land

Through a devastating fire that broke out in August 2012, Chios’ residents experienced in the harshest way the nemesis, the outcome of man’s detachment from his land. In the following story the lead is not man, but the land which expresses its cry through the ashes.

Suspended people

Sabiha, a really charismatic woman in the heart of a Roma settlement decided to take action for all that was going wrong around her.

Forest of gold

Giorgos Kalyvas is a farmer who didn’t grow a family but grew trees. He fell in love with his patrimonial land and now lives alone into the primeval forest of Skouries.


Living thousands of kilometers away from his beloved persons is the price Roy paid, in order to leave the war of Iraq behind him in search of a serene life towards the West.

Social Conservatory

The Social Conservatory is a collective of professional musicians who offer free music courses. Its action is based on the philosophy of volunteerism.

Philotheos, the carpenter

Father Philotheos is a unique carpenter in the Monastery of Dochiarios. A self-taught woodworker, he learned how to build everything out of wood.

Lyra-player of Nisyros

Dinos Papadelias devoted himself to lyra construction. He doesn’t sell his instruments. He offers them, as he believes that this is the only way the quality of his work can be preserved.

Tamis & Rokko

Tamis leads a solitary life in his old family home, in the southern part of the Ikaria Island, among arbutuses and cypresses.

Timeless life

One of the less populated islands of Greece is Arki, counting just 40 residents. There resides Pandelides family, a family of farmers looking after their animals.


Spithari is a collective formed by six individuals after the Syntagma square incidents.


In one of the most remote islands of Greece, Jonathan found his home, which keeps.. clean and tidy.


Traveling to the place you were born and raised, to the place you consider familiar, is like traveling to wonderland over and over again: you may know the way, but miracles never stop happening.

The midwife

Elda is a midwife who believes that birth can be a gentle and complete experience for women, with adequate preparation, attention and support.

Icaria: the celestial island

Place of the first celestial traveler myth, place of pirate raids and occupiers, of the Free State of Icaria, place of tradition, of exile, of freedom.

Memory collector

Pandelis Karalis, primary school graduate of a grade 6, he collects for half a century the last memories of his birth-place’s wooden culture.

The walk of my life

20 year-old Johansen had arrived in Greece walking from his country, Austria in an attempt to discover himself and to contend with the meaning of life.

Viva Romá

If she waits for you at the car window to say goodbye and she’s sad, then you leave happy to have let her introduce you to a “place” where fear does not exist. Thank you, Hatyeh.


Natzief lives in the village of Organi, in Pomakochoria. He won us over at once with his simplicity and his modesty.

The Pomaks

The Pomaks are a small ethnical entity (member of which is the person speaking) that lives in the northern–eastern Greece, in the part of Thrace that has remained to my country.

The tinsmith

Yannis Patsakis is one of the very few remaining active tinsmiths in Greece.

Confined traces

In this island of a very large building stock inherited by the Italian Occupation, the then Ministry of Hygiene found a way to “solve” the overcrowding in Greece’s public psychiatric hospitals.

The weaver

In the Cretan villages situated on the base of the Asterousia Mountains, many young women and girls take up the yarn in their hands again and weave.

The Evros Delta

The significance of the Evros Delta to many rare birds is the reason for which I visit this place at least once a month over the past two years.

Greek coffee houses

The coffee house is the space where a man reports his presence in the men’s society. He goes to the coffee house to see and to be seen, to listen and to be heard.

Ouzo stories

The first pot still functioned in 1901 in D.Makri Street, at the old fish market, and it was placed inside the family shop.


Messolonghi is a humid town sinking into itself. It evokes the American South and emanates the ambience of a place of exile where one withdraws to the wooden residencies so as to leisurely immerse into themselves.


Leros forms a sensuous map with alleys and passages between places first seen and places nesting in memory.


With the help of Aris Lazaris, postcard collector, we travel through the world of the postal card, a world connecting the past to the present, the image to its recollection, the customs and traditions of a place to the stories written on the back.

Thessalia-Agrafa treck

We set off in our motor vehicle, from Thessaloniki towards Farsala, aiming to visit remote villages in Thessalia and to later head for Agrafa.

Aegean fishermen

Aegean fishermen are born and bred at sea -their agony and joy as they call it- and so attached to it that sea water seems to be running through their veins.


H Ήβη μας παρασύρει σε ένα ταξίδι στο κόσμο της, όπου η ακεραιότητα δεν εκμαυλίζεται στους θώκους των συμβάσεων αλλά φωλιάζει στο πεζοδρόμιο, στις σκοτεινές γωνιές της πόλης και παρά την αχλή του περιθωρίου ακτινοβολεί αξιοπρέπεια. Απέναντι σε μια ευνουχισμένη κοινωνία που καλλωπίζει διαρκώς τις προσόψεις της, αναπαράγει τον εαυτό της και καταστέλλει κάθε διαφορετικό σάλπισμα η παρουσία της Ήβης είναι μια πράξη αντίστασης. Και μια προτροπή: να στρέψουμε το βλέμμα μας στον αδύναμο, στον καταπιεσμένο, στον αόρατο πολίτη που υπομένει αγόγγυστα την υποκρισία και τον εκφυλισμό που επιβάλλει η δημόσια κουλτούρα.

... See MoreSee Less

4 months ago  ·  

Wabi Sabi

Όσο προχωράω σε αυτή τη γειτονιά του χωριού, στη Πιραμά της Χίου, ο χώρος δεν είναι πια τόσο συμπαγής, άτεγκτος όσο αρχικά φαινόνταν και σαν να αρχίζει..να διαστέλεται. Τα αντικείμενα, οι τοίχοι μοιάζουν περισσότερο να έχουν μια ρευστή μορφή παρά μια στέρεη απεικόνιση. Νωχελικά βηματίζω ωσάν μαγνητισμένος από μία ακατανόητη έλξη που με κάνει να βυθίζομαι στο χώρο κάθετα παρά να τον διαβαίνω οριζόντια. Η ματιά μου πέφτεί πάνω στα σοκάκια, στα αντικείμενα, στα δέντρα με μια αγαπητική διάθεση που σχεδόν τα αποκαλύπτει. Η εμπειρία της συνάντησης με καθένα από αυτά είναι φευγαλέα, ίσα ίσα απλώνω τη ματιά μου πάνω τους και μετά τα προσπερνάω μένοντας με τον απόηχο της αίσθησης που μου δημιούργησαν.

To κίνητρο για μονιμότητα είναι αυτή που ενδόμυχα κινεί τα νήματα του εαυτού μας. Κάθε μέρα, σε κάθε μας πράξη χωνόμαστε πιο βαθεία στο μπουντρούμι που χτίζουμε, που απρόσιτο από τις θύελλες και τις ανατροπές προφυλάσσει τις ιδέες, τα πιστεύω και τις πεποιθήσεις που με τόσο κόπο κατακτήσαμε. Η προσδοκία μονιμότητας είναι το καρότο που κάνει το γάιδαρο να προχωρά, είναι η υποσχόμενη γη της επαγγελίας, η διασφάλιση ότι δεν αγωνιζόμαστε επι ματαίω, ότι η ζωή έχει τελικά νόημα. Σαν κατάκοποι αχθοφόροι που μεταφέρουν βαρύ φορτίο στη πλάτη, έτσι και εμείς κουβαλάμε στη πλάτη όλα αυτά που μας μάθαν, όλα αυτά που φτάσαμε να γνωρίζουμε, και εξαντλημένοι, με το βάρος να λυγίζει το σώμα ψάχνουμε μια γωνιά να αποθέσουμε το φορτίο. Όμως φαίνεται να είμαστε καταδικασμένοι σε αυτήν την αέναη σισύφεια διαδρομή, συναντώντας σε αυτήν τους ίδιους ανθρώπους επαληθεύοντας καθημερινά τα ίδια νούμερα ώστε στο τέλος της μέρας ο λογαριασμός να είναι ισοσκελισμένος.

Αυτή ή παραδοξότητα φαίνεται να διαποτίζει εγκάρσια το ψυχισμό μας: ενώ η ζωή φαίνεται να είναι ένα σύμφυρμα από ακατανόητες δυνάμεις που μας ορίζουν και μας τραβοπαλλούν πότε ζερβά και πότε αριστερά, εμείς κωμικό-τραγικές φιγούρες καταμεσής της ζωής προσπαθούμε αδέξια να στερεώνουμε τα πέτρινα τείχη μας πάνω σε κινούμενη άμμο. Τι και αν ζωή συνοψίζεται στο τυχαίο, τι και αν αυτά που συμβαίνουν εν πολλοίς δεν έχουν νόημα πέρα από αυτό που εργαλειακά τους προσδίδουμε, αυτό που προέχει είναι κουτσά στραβά να κατευνάσουμε το φόβο του θανάτου.

Οι Ιάπωνες έχουν μια έκφραση που συνοψίζει την ομορφιά που υπάρχει στο εφήμερο, στο τετριμμένο αυτό που δεν υπόκειται στις διαβρωτικές δυνάμεις της εξοικείωσης. Αυτό που σβήνει αμέσως μόλις υπάρξει αφήνοντας πίσω του ένα ίχνος, μια εύθραυστη θύμηση, το ονομάζουν wabi sabbi. Ενώ στη Δύση η ομορφιά απαντιέται σε έργα τέλεια και μνημειώδη, με ιστορική διάρκεια στην Ιαπωνία αποζητούν την ομορφιά στο εφήμερο, σε πράγματα ατελή και πρόσκαιρα.
Η εφήμερη φύση των πραγμάτων μοιάζει να έχει περισσότερο απόηχο από τη μόνιμη εκπροσώπηση τους. Αυτό που χάνεται μόλις εμφανιστεί διατηρεί ακόμη τη μυστηριακή του άλω λες και η παρατεταμένη παρουσία κάποιου πράγματος διαβάλλει την αρχική του προέλευση. Ίσως γιατί το παροδικό, δε θρηνεί για αυτό που χάθηκε, δε νοθεύει την εντύπωση, δεν ενδιαφέρεται να την σφετεριστεί. Ίσως πάλι γιατί το φευγαλέο αφήνει πίσω του ένα ανεπαίσθητο ίχνος που μαζί με άλλα μυριάδες ίχνη συνυφαίνουν ένα υπόγειο κόσμο που βρίσκουν καταφύγιο αισθήσεις ακαθόριστες και πρόσκαιρες μνήμες. Μια ματιά, μια μυρωδιά, μια πρωτοειδομένη εικόνα μοιάζουν να έχουν μεγαλύτερη επίδραση στις ψυχές μας από ότι μια μεγάλη ιδέα ή ένα αξίωμα Αυτό που δεν ριζώνει μέσα μας φαίνεται να διατηρεί την ελευθερία του να χάνεται μέσα στη μορφή κάποιου άλλου. Τα αντανακλαστικά της ψυχής μας λειαίνονται μέσα από το ψηλάφισμα του φευγαλέου και νεκρώνονται μέσα από τη διακονία αυτών που πρεσβεύουμε. Όλα αυτά που μας διαμόρφωσαν, αυτά που με κόπο συγκεντρώσαμε διαβρώνουν την ικανότητα μας να ζούμε με αυτό που προκύπτει, χωρίς να χρειάζεται να εξαργυρώνουμε το αντίτιμο αυτής της συνάντησης. Να μπορεί κανείς να αντιληφθεί το φευγαλέο χρειάζεται ένα φρέσκο νου και μια καθαρή καρδιά. Αν η ζωή υπόκειται σε μια διαρκή κίνηση, σε μια αδιάκοπη μεταμόρφωση δεν πρόκειται αν ανέβουμε στο τρένο που τρέχει με τόσα μπαγκάζια στη πλάτη μας. # Ημερόλογιο Caravan | Πιραμά Χίος |Απρίλης 2017
... See MoreSee Less

6 months ago  ·  

Το Caravan Project συμμετέχει στην έκθεση “Stereosis 99 hours On View”, του φωτογραφικού κέντρου Stereosis με προβολές των ντοκιμαντέρ "Κοινωνικό Ωδείο - Notes", "Tυφλός Ψαράς" & "Χρυσό Δάσος".
5 Ιουλίου 2017, ώρα 22:00
... See MoreSee Less

Stereosis 99Hours On View Photography Exhibition

July 4, 2017, 9:00pm - July 7, 2017, 4:00pm

Αγαπητοί φίλοι και φίλες, Για δέκατη τρίτη χρονιά το φωτογραφικό κέντρο Stereosis σας προσκαλεί στην υπαίθρια έκ...

8 months ago  ·  

Με δύο ταινίες συμμετέχει το Caravan Project στο 19ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, στην ενότητα "Ελληνικό Πανόραμα":
"Man at Home" σε σκηνοθεσία Στρατή Βογιατζή / Stratis Vogiatzis και Κωνσταντίνου Κουκούλη / Konstantinos Koukoulis
και "Σόλων, Ταξίμι στο Χρόνο" σε σκηνοθεσία Γιάννη Αδρίμη / Yannis Adrimis.
Σάββατο 4.3.2017 | 17:45 στην αίθουσα Παύλος Ζάννας / Ολύμπιον
Κυριακή 5.3.2017 | 13:00 στην αίθουσα Τζον Κασσαβέτης / Αποθήκη 1-Λιμάνι
... See MoreSee Less

12 months ago  ·  

Ξεστήσιμο των Υurts..πάντα ο χώρος μοιάζει άδειος χωρίς τα γιουρτάκια έστω και αν στήνονται στον εκάστοτε χώρο για λίγο καιρό. Περίσσότερο από τη πραγματική κατάληψη σημασία έχει η συμβολική επανοηματοδότηση του δημόσιου χώρου. Τα γιουρτ εποικούν ένα δημόσιο χώρο, παραμένουν εκεί για ένα μήνα δημιουργώντας συνθήκες μιας φανταστικής όσο και πραγματικής συνεύρεσης. Ευχαριστούμε από καρδιάς όλα τα παιδιά που βοήθησαν στις εργασίες του Kάραβαν στο Μεταξουργείο και στη προσπάθεια αυτή να δημιουργηθεί ένα ζωντανό-οργανικό αρχείο από ιστορίες της περιοχής. ... See MoreSee Less

1 years ago  ·  

Βραδυά Λήξης για το Caravan Project. Παρουσιάστηκε στο κοινό του Μεταξουργείου και όχι μόνο το έργο της ομάδας του caravan project και των συμμετεχόντων στα εργαστήρια οπτικοακουστικής αφήγησης πάνω σε ιστορίες από χαρακτήρες-χώρους της περιοχής. Στόχος μας ήταν μέσα από μια ενεργητική διάδραση με τους κατοίκους της περιοχής να συνδιαμορφώσουμε από κοινού μέσα μέσα από συναντήσεις, εργαστήρια και κοινοτικές δράσεις τον πρισματικό, αποσπασματικό χαρακτήρα της περιοχής. Για τρεις εβδομάδες ερασιτέχνες κινηματογραφιστές και φωτογράφοι, κάτοικοι της περιοχής του Μεταξουργείου και όχι μονο εργάστηκαν μεθοδικά πάνω σε ιδιαίτερες ιστορίες-θέματα της περιοχής, όπως: τους αστέγους της γέφυρας της λεωφ. Αθηνών, τους οικούς ανοχής της όδου Κολωνού, ένα μηχανουργείο της περιοχής, την ομάδα ποδοσφαίρου του Μεταξουργείου-Κεραμεικού, την υπαίθρια κινέζικη αγορά, έναν οργανοποιό, ένα ψιλικατζίδικο, το καφενείο της κυρά Γιώτας, ένα αυτοσχέδιο θρησκευτικό χώρο Μουσουλμάνων, την ιστορία του Καντίρ, ρακοσυλέκτης που ανήκει στο σύλλογο Έρμη, την ιστορία του κυρίου Πέτρου, κατοικού και γνώστη της περιοχής του Μεταξουργείου και τη γκαλερί Καμχή. Ντοκιμαντέρ, αφηγήσεις, προφορικές ιστορίες και ηχοτοπία που αντανακλούν αφενός με δυναμικό τρόπο την ετερογένεια της περιοχής και αφετέρου συνιστούν ένα μοναδικό αρχείο που ενσωματώνει αυτό τον πλουραλισμό, την πολιτισμική ανθρωπογεωγραφία αυτής περιοχής. Η βραδυά έκλεισε με το live του moa bones ... See MoreSee Less

1 years ago  ·  

Σήμερα 18:30, ιστορίες από το Μεταξουργείο, από το εργαστήριο αφήγησης, ντοκιμαντέρ & ήχου. ... See MoreSee Less

1 years ago  ·  


RT @synathina To @caravanproject_ έρχεται στην Αθήνα και στην πλατφόρμα του #synathina! synathina.gr/el/%CE%B4%CF%8… #ThisIsAthens

About a year ago