``Αν οι φλέβες μεταφέρουν το αίμα για να χτυπάει δυνατά η καρδιά μας, οι ανθρώπινες ιστορίες μεταφέρουν τις αλήθειες ώστε να ηχεί κρυστάλλινο το συλλογικό πεπρωμένο που συνδέει τις αμέτρητες ανθρώπινες ψυχές. Οι κοινωνοί των ανθρώπινων ιστοριών έχουν το ίδιο χρέος με τους εξομολογητές των ανθρώπινων ψυχών``




Οδοιπορικό


Έκθεση

Εκπαίδευση

Εργαστήριο Ιστοριών

Ανοιχτή εκπαιδευτική δράση συνδημιουργίας, στο μκρό γιούρτ του Caravan Project,  για τη διάσωση ανθρωπίνων ιστοριών, με μαθήματα αφήγησης, φωτογραφίας, ντοκιμαντέρ και συγγραφής, και στόχο την παραγωγή και τη συλλογή ιστοριών από τους συμμετέχοντες.

Προγράμματα μαθητών

Δίωρα προγράμματα για μαθητές δημοτικού, γυμνασίου, λυκείου στα γιούρτ του Caravan Project, με ατομικές και ομαδικές δημιουργικές δραστηριότητες, για την εξοικείωση των μαθητών με την έννοια της αφήγησης και την αξία των ανθρωπίνων ιστοριών.

Κοινοτικές δράσεις

Δράσεις με καλλιτεχνικό, κοινωνικό και ερευνητικό χαρακτήρα που απευθύνονται και εμπλέκουν δημιουργικά και ενεργά, ντόπιες κοινωνικές ή κοινοτικές ομάδες από τους τόπους που θα επισκεφθεί το Caravan Project με τα γιουρτ.

Νέα & εκδηλώσεις

TA9A2900b
Το Caravan Project ολοκληρώνει τις δράσεις του στη Θεσσαλονίκη.

Το Caravan Project ολοκληρώνει τις δράσεις του στη Θεσσαλονίκη | Σάββατο 26 Μαρτίου Μουσική δράση Live Modified dog Yurt, Λιμάνι, Προβλήτα A”, ώρα 18:30 & 20:30 Η οπτικοακουστική κολλεκτίβα modified dog πειραματίζεται και αυτοσχεδιάζει προτείνοντας…

FACEBOOK

Παρουσίαση του Caravan Project & Προβολή του ντοκιμαντέρ 'Κοινωνικό Ωδείο - Notes', αύριο Πέμπτη 14 Ιουλίου, ώρα 20:00, στο Μεταξουργείο, στο πλαίσιο των δράσεων Μidterm, που οργανώνει η ομάδα Communitism.
Η είσοδος είναι ελεύθερη.
www.facebook.com/events/1737124949909633/
... See MoreSee Less

Communitism Midterm

Ιουλίου 12, 2016, 6:00μμ - Ιουλίου 14, 2016, 2:00μμ

https://www.google.gr/maps/place/Salaminos+57,+Athina+104+35/@37.9831836,23.7135096,17z/data=!3m1!4b1!4m5!3m4!1s0x14a1bd2762ab4075:0xe8e5249

Please, scroll down for English Εσείς βλέπετε το κτίριο κλειστό και ανησυχήσατε. Εμάς μας λείψατε. Είναι καλοκαίρι , ζεστό κ...

2 months ago  ·  

Το caravan project συμμετείχε στο 6ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Χίου, που οργάνωσε η Επιτροπή Αλληλεγγύης στους Πρόσφυγες Χίου "Λάθρα", με τα ντοκιμαντέρ μικρού μήκους ¨Οκεανός", "Ρόα¨ και έκθεση φωτογραφίας με πορτρέτα προσφύγων από τη Λαμπεντούζα και τη Χίο. Επειδή ο καθένας / καθεμιά, μπορεί να βρεθεί στη θέση του πρόσφυγα, του φτωχού, του σκουρόχρωμου, του άστεγου, του ανάπηρου, του ρομά, του γκέι, του άνεργου, του ηλικιωμένου …ο ρατσισμός δεν κάνει διακρίσεις … « Ο άνθρωπος υπό διωγμό δεν είναι απλώς ένα θέμα επικαιρότητας, δεν μπορεί ποτέ να είναι «της μόδας»... Τα έργα αυτά είναι η αυτονόητη και ελάχιστη χειρονομία από εμάς απέναντι σε μια πραγματικότητα που μας δοκιμάζει, αλλά και αναδεικνύει τον πιο φωτεινό μας εαυτό. ... See MoreSee Less

2 months ago  ·  

Βρέθηκα στη Νίδα μετά από καιρό..χαμένος μέσα στις υποθέσεις των ανθρώπων, ανάμεσα στην υλοποίηση ιδιωτικών υποθέσεων και στη διεκπεραίωση συμβάσεων είχα λησμονήσει την επίδραση που έχουν οι ιεροί τόποι στις ψυχές μας. Η Νίδα είναι ένας τόπος προσκυνήματος που απαιτεί τη παράδοση του επισκέπτη. Ο Δίας ζυγίζει τη φιλόδοξη ψυχή του και αν είναι αρκετά ελαφριά, αρκετά καθαρή χωρίς οξείες γωνίες αποκαλύπτει κάποια από τα μυστικά του. Όλα στη Νίδα φαίνονται σαν αδιάσπαστα στοιχεία μιας αγαστής συμφωνίας, όπου τίποτα δεν μπορεί να αφαιρεθεί, τίποτα δεν μπορεί να μείνει παράταιρο. To κουδούνισμα των προβάτων μέσα στην εκκωφαντική κενότητα του τοπίου, η μαύρη κορφή που στέκει εκεί απρόσιτη, ενσαρκώνοντας την δυσκολία του μοναχικού, ανηφορικού δρόμου, το οροπέδιο της Νίδας που περπατώντας το διαστέλλεται ο χωροχρόνος, που είναι τόσο μικρό και ταυτόχρονα εκτείνεται μέχρι το άπειρο, τα σμιλευμένα βράχια, τοποθετημένα σα γλυπτά στο σώμα της και φυσικά ο Δίας που ακόμα θαρρείς διαφεντεύει την επικράτεια του, και ορίζει με τη παρουσία του το μέτρο. Και αυτή η άχρονη σιωπή ηλεκτρισμένη, μια σιωπή εξιστόρηση του άχθους αυτού του τόπου, που γιομίζει το φλύαρο κεφάλι μας με την καθαρή κραυγή της, και συντονίζεται με την εσωτερική σιωπή του προσκυνητή, του ανθρώπου που αγωνιά να νιώσει πιότερο απ’ το να μιλήσει. Ο τόπος της Νίδας επενεργεί και διαμορφώνει τις λεπτές ψυχικές μας διαβαθμίσεις, τακτοποιεί τις ακανόνιστες ροές που μας κυβερνούν επαναφέροντας το μέτρο, τη σύνδεση της ψυχής μας με τον αιώνιο φυσικό νόμο' οδηγός και υπόμνηση που κατευθύνει τα αδέξια βήματα μας. ... See MoreSee Less

2 months ago  ·  

Ημερολόγιο Caravan | Κρήτη, Χώρα Σφακίων | Απρίλης 2016

Είμαστε προικισμένοι με αυτήν τη θαυμαστή ικανότητα να ονειροπολούμε, να διαφεύγουμε, αποσκιρτώντας για λίγο από το πύρινο έδαφος της πραγματικότητας και επιστρέφοντας πίσω κουβαλώντας την ανάμνηση μιας αποκαλυπτικής εμπειρίας. Συχνά η μόνη σωτηρία απέναντι σε αυτή τη συναινετική πραγματικότητα, είναι να αφήσουμε την ποίηση να μπολιάσει τον ψυχισμό μας, δημιουργώντας έναν παράλληλο κόσμο γύρω μας, αλλιώτικον από αυτόν που είμαστε αναγκασμένοι να ζούμε, που εκτείνεται και μεγαλώνει και μας εσωκλείει τις στιγμές που πλαντάζει η ψυχή μας.
Αυτόν τον κόσμο της εξορίας που εξομολογούμαστε τους φόβους μας, που περιπλανιόμαστε ανεμπόδιστα χωρίς τη φιλοδοξία του σκοπού και αγόγγυστα λέμε την ιστορία μας, αυτόν τον κόσμο πρέπει να σκαρώσουμε με τα χρώματα και τα πινέλα που έχουμε στη διάθεσή μας... Δεν χρειάζεται να πάμε στην εξωτική Ινδία, σε μακρινούς τόπους για να τον αναζητήσουμε. "Αν η ελευθερία δεν υπάρχει μέσα μου, δεν υπάρχει για μένα σε κανένα μέρος του κόσμου", έλεγε ο μεγάλος πορτογάλος ποιητής και συνέχιζε "ο κάθε δρόμος, ακόμα και αυτός ο στενός δρομάκος έξω από το σπίτι σου, αν τον πάρεις ευθεία, σε οδηγεί στην άκρη του κόσμου". Προορισμένοι να σκάψουμε το μικρό μας χωραφάκι είμαστε, να ανοίξουμε καρτερικά τα λαγούμια της δικής μας ψυχής μέχρις ότου να φτάσουμε σ'εκείνο το ξέφωτο και να συναντήσουμε την χαρούμενη ομήγυρη γύρω απ'τη φωτιά και να χορέψουμε τον άχαρο χορό μας. Και αφού ξαποστάσουμε λίγο, να τραβήξουμε πάλι τον ανηφορικό μας δρόμο.

Ροζαλία Λέρα
... See MoreSee Less

3 months ago  ·  

Ημερόλογιο Caravan | Κρήτη, Μέλαμπες | Απρίλης 2016

Μου αφηγήθηκαν μια υπέροχη ιστορία χτες στο χωριό. Υπήρχε στην κατοχή, ένας πλανόδιος έμπορος που κατάφερε να πείσει ένα απομακρυσμένο χωριό πως ο πόλεμος έχει τελειώσει, για να μπορέσει να πουλήσει την πραμάτια του. Τον έλεγαν Αρτέμιο Γιάνναρη και σκαρφίζονταν απίθανες ιστορίες, λόγω του ότι έρχονταν από μακρυά και γνώριζε, παραμυθιάζοντας τους αφελείς χωρικούς, καλλιεργώντας τους μια θετική διάθεση για τη ζωή και την εργασία. Αντί λοιπόν να μεμψιμοιρούν, να θλίβονται και να περιμένουν να τελειώσει ο πόλεμος, ήταν χαρούμενοι, καλλιεργούσαν με κέφι τα χωράφια τους, διασκεδάζαν στα καφενεία και η ζωή είχε αποκτήσει ξαφνικά ξεχωριστή σημασία γι'αυτούς.
Το ψέμα πολλές φορές είναι η αλήθεια. Η αλήθεια είναι η αναγκαία ψευδαίσθηση που μας κάνει να πιστέψουμε ότι ζούμε σ' έναν κόσμο που καταλαβαίνουμε τι συμβαίνει. Η αλήθεια για αυτόν που την κατέχει είναι status, είναι ο σίγουρος δρόμος για να ασκήσει εξουσία στον άλλον. Η αλήθεια είναι το χαρτάκι εισόδου στο θέατρο σκιών που μπορείς να δεις πίσω απ' το πανί, είναι το βούλιαγμα στην πολυθρόνα που γνωρίζεις, είναι το κάστρο που χτίζουμε για να αγναντεύουμε από ψηλά το τοπίο που διαφεντεύουμε, είναι το κατούρημα της περιοχής για να γνωρίζουμε που ανήκουμε. Η αλήθεια έχει δυστυχισμένη έκφραση, τσατίζεται όταν δεν την παίρνουν σοβαρά και μα την Παναγία δεν ξέρει να χαμογελάει.

Παναής Παλιάτσος
... See MoreSee Less

3 months ago  ·  

"Ταυτότητες σε κίνηση»

Με στόχο να μεταφέρει την τέχνη στους δρόμους της πόλης, ενισχύοντας τη συμμετοχή του κοινού και ανοίγοντας διάλογο πάνω σε σημαντικά ζητήματα των καιρών μας, διεθνής αστική υπαίθρια φωτογραφική έκθεση (UPHO) με έργα Ευρωπαίων δημιουργών, μεταξύ των οποίων ο Στρατής Βογιατζής, που εκπροσωπεί την Ελλάδα και το caravan project και πραγματοποιείται στη Μάλαγα της Ισπανίας.
Η έκθεση λαμβάνει χώρα στα πλαίσια του προγράμματος «Ταυτότητες σε κίνηση» «(Identity flows»), το οποίο απλώνεται στη Μεσόγειο, και θα διαρκέσει μέχρι τις 29 Ιουνίου. Στη συνέχεια, θα ταξιδέψει σε διάφορες πόλεις της Μεσογείου, συμπεριλαμβανομένης και της Θεσσαλονίκης.

Το έργο του Στρατή Βογιατζή εκτίθεται στην πλατεία θεάτρου «Θερβάντες» και αποτελείται από πορτρέτα και ημερολόγια προσφύγων στη Λαμπεντούζα και τη Χίο, οι οποίες είναι πόρτες εισόδων των μεταναστών προς την Ευρώπη. Στόχος του καλλιτέχνη είναι να επανασυνθέσει την προσωπική ταυτότητα του καθενός, μέσα από τα πρόσωπα, αλλά και τα γραπτά τους, να τους δώσει βήμα να καταθέσουν τη μαρτύρια τους απέναντι στην επίσημη μαρτυρία των μίντια, η οποία αφανίζει την ατομικότητα και κατατάσσει βίαια τον καθένα από αυτούς σε ένα απρόσωπο και αδιάφορο σύνολο προσφύγων.

Όπως ο ίδιος αναφέρει χαρακτηριστικά: «Καθημερινά, ακούμε για θανάτους, για μετακινήσεις πληθυσμών, χωρίς ποτέ να μαθαίνουμε τα ονόματα αυτών των ανθρώπων, την ιστορία τους, τους φόβους και τα όνειρά τους. Οι άνθρωποι αυτοί υπόκεινται σε έναν διαρκή εκφυλισμό της ταυτότητας και της προσωπικότητάς τους, καθώς καταπατούνται βάναυσα τα δικαιώματά τους και αφαιρούνται οι θεμελιώδεις ανθρώπινες ιδιότητές τους, ώστε, σταδιακά, να αρχίζουν να λογίζονται ως νούμερα.
Οι πρόσφυγες δεν είναι μια απειλή, αλλά μια ευκαιρία προς μια κουρασμένη Ευρώπη, να αναστήσει το ταριχευμένο πνεύμα της, δημιουργώντας γέφυρες ετερότητας, ανανεώνοντας το γερασμένο δυναμικό της, μέσα από μια αφήγηση που θα ενσωματώνει το διαφορετικό ως μοναδική δύναμη εμπλουτισμού του όμοιου. Είναι μια ευκαιρία, επίσης, να βρει τον χαμένο της ανθρωπισμό, αφυπνίζοντας μια συνείδηση που μοιάζει, στις μέρες μας, να είναι ολότελα υποταγμένη στους νόμους της αγοράς, και να επανασυστήσει έναν νέον ουμανισμό, που θα προκύψει μέσα από την ανάγκη να συναντήσεις τον Άλλον και να υπερασπιστείς τον αδύναμο».

www.naftemporiki.gr/story/1109677/diethneis-tautotites-se-kinisi-me-elliniki-summetoxi
... See MoreSee Less

3 months ago  ·  

Απoσπάσματα από την έκθεση του Caravan Project στη Θεσσαλονίκη | λαγκάδα, χίος, πάσχα 2012

_ οι αλεπούδες που χορεύουν
εκείνο το βράδυ ήταν από τα πιο όμορφα της ζωής μου. περπατήσαμε κι οι τρεις παρέα μες το σκοτάδι κάμποση ώρα. οι δυο μας δε βλέπαμε τίποτα παραμόνο όταν περνούσαν τ’αμάξια και μας φώτιζαν. για τον κυρ-γιάννη τί βόλτα το πρωί, τί το βράδυ ήταν το ίδιο. το σκοτάδι ήταν η μόνιμη συντροφιά του. αυτός μπροστά και ‘μεις ξοπίσω του. μας οδηγούσε. αυτό που βλέπαμε και ήμασταν σίγουροι ότι ακολουθούσαμε κατά πόδας, ήταν μια πυγολαμπίδα που είχε κάτσει πίσω στην πλάτη του. τόσο μικρή μα τόσο φωτεινή που λες και είχε καταλάβει σε ποιον πάνω έπρεπε να καθήσει. και πηγαίναμε, και πηγαίναμε και μιλούσαμε ώρες ατελείωτες. στη διαδρομή, μας έκοβε μυρωδικά και μας τα ονομάτιζε και τα ‘βαζε στη μύτη μας. να τα μυρίσουμε, να τα αισθανθούμε. ύστερα μας έδειχνε τα δέντρα, τα κλαδιά των οποίων βγάζουν τις καλές μαγκούρες. ο κυρ-γιάννης έκανε συλλογή από μαγκούρες.
μας πρόσεχε μην μας πατήσει κανένα αμάξι. όταν ξεμακραίναμε απ’την άκρη του δρόμου, με τη μαγκούρα του μας επανέφερε στον ίσιο δρόμο. ώσπου παραπάτησα και έπεσα σε μια λακούβα. έντρομος γυρνάει και μου λέει : «πρόσεχε μην τις πατήσεις! σ’αυτή τη λακούβα κάθε βράδυ, οι αλεπούδες μαζεύουνται και στήνουνε χορό!». με το στρατή ανταλλάξαμε ματιά μες το σκοτάδι και σκουντηχτήκαμε. και βάλαμε το χέρι μπροστά στο στόμα μας και γελάσαμε όπως γελάνε κρυφά δυο παιδιά που σκαρώνουν σκανταλιές. νιώθαμε ευλογημένοι που καταφέραμε να ισορροπήσουμε στη γραμμή που χάραζε ο κυρ-γιάννης, ανάμεσα στο λογικό και το παράλογο, το πηγαίο γέλιο που σου άνοιγε τα στήθη και τη θλίψη που στα έκλεινε, ανάμεσα στο θαύμα της ζωής και τη σκληρότητά της. κι η γραμμή αυτή ήταν λεπτή, λεπτή σαν τη μαγκούρα του.

Θέκλα Μαλάμου
... See MoreSee Less

3 months ago  ·  

Απoσπάσματα από την έκθεση του Caravan Project στη Θεσσαλονίκη | Τραϊανούπολη, Οκτώβριος 2015

_ Hotel Untitled
Yπάρχει κάτι μαγικό και άχρονο στα έρημα ξεναδοχεία πέριξ των εθνικών οδών. Τα κίτρινα φώτα τους, που αχνίζουν σαν άρρωστοι ηλικιωμένοι μέσα στη νύχτα, καλούν με μυστικούς συριγμούς το δικό τους κόσμο.
Μακρινής απόστασης ταξιδιώτες, ξεπεσμένοι εμπορικοί αντιπρόσωποι, παράνομα ζευγάρια, αδέσπο- τα σκυλιά. Ισόγεια δωμάτια μπροστά σε γκαζόν. Πόρτες παραταγμένες σειριακά με διψήφια νούμερα. Κάθε πόρτα και κάτι διαφορετικό: ένα ανομολόγητο όνειρο σαν ένα ξαφνικό φευγιό που ποτέ δεν τόλμησες, ένας αποχαιρετισμός που πόνεσε και πιο κάτω κάτι που σου υπόσχεται ότι θα το αγαπάς για πάντα.
Η διαρκής μετατόπιση μοιάζει με ασκητική ανυπαρξία. Όλα ρέουν, υπάρχουν και εσύ περιφέρεσαι με μια μυστήρια κατανυκτική ένταση. Σταματάς, μιλάς, δένεσαι, δημιουργείς, θαυμάζεις, αποχωρίζεσαι, συνεχίζεις. Χωρίς ρίζα, παραμένεις ανήσυχα ζωντανός, χαρτογραφώντας σιωπηλά μέσα σου την πορεία, προς τους τόπους όπου πραγματικά ανήκεις.

Αλεξάνδρα Σαλίμπα
... See MoreSee Less

3 months ago  ·  

Απoσπάσματα από την έκθεση του Caravan Project στη Θεσσαλονίκη | Ικαρία, Σεπτέμβριος 2014

_ Ένας φοίνικας σε ξηρό κλίμα

Ένας τραγουδοποιός κάποτε είχε πεί «ξέρεις πως γράφεται ένα τραγούδι; Αυτό που έχει σημασία είναι η αντίθεση. Βάζεις δύο εικόνες ανόμοιες τη μία δίπλα στην άλλη και κοιτάζεις προς τα που φυσάει ο άνεμος. Τοποθετείς στο ίδιο δωμάτιο ένα παιδί, με έναν ας πούμε μογγόλο ψυχοπαθή, και περιμένεις να δεις τι θα συμβεί. Αν δε συμβεί τίποτα, προσθέτεις έναν κλόουν σε ένα τρίκυκλο, και πάλι αποτραβιέσαι και παρατηρείς. Αν και πάλι δε συμβεί κάτι, πυροβολείς τον κλόουν.» Για να ισορροπήσει κάποτε, το αφιλόξενο με το φιλοξενούμενο.

Η νοτιοδυτική Ικαρία είναι μια περιοχή καλώς προστατευμένη. ‘Ενα σύμπλεγμα αντιθέσεων που ακούσια διεκδίκησαν τη θέση τους. Αδιόρατης προέλευσης, ασύνδετης εξέλιξης και κυρίως, μπερδεμένων ορίων. Βρεθήκαμε με την Μ. εκεί από τύχη. Ένα φυσικό ακρωτήρι φρούριο για τη θάλασσα, ένας κακός δρόμος για τη στεριά, ένα ψυγείο - ληγμένο το ίδιο - αγριόχοιροι, αδιάφοροι για τη περίφραξη τους, που είναι ολόκληρη μια κερκόπορτα και ένα σκύλος παρατημένος φύλακας, να τη φυλά. Εγώ πίσω της και μπροστά της η θάλασσα. Και παντού σκουπίδια, για να μην μείνει καμιά απορία ότι όλα γύρω είναι ξερά κάτω από τον ήλιο. Ευτυχώς που η αλυσίδα του σκύλου έφτασε ακριβώς ένα μέτρο πριν τη Μ., φανερώνοντας το μοναδικό σήμειο που η επικάλυψη των ορίων άφηνε τυφλό και ισορρόπησε το αφιλόξενο με τον φιλοξονούμενο.

Antonis Theodoridis
... See MoreSee Less

3 months ago  ·  

TWITTER
ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ
ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Beta