Στο φωτογραφικό λεύκωμα «Preson» κοιτάμε τη φυλακή όχι σαν άκαμπτο, ορισμένο χώρο με κλειστή, αποκλειστικά θεσμική ταυτότητα αλλά σαν ένα δυναμικό, εξελισσόμενο τόπο που κατοικείται από ζωντανές ανθρώπινες υπάρξεις, που μετατρέπουν ακόμα και τα αντικείμενα σε διαδικασίες, τις φόρμες της χωροταξίας σε δυναμικά σχήματα ζωής και δοχεία σχέσεων με τον εαυτό και τον άλλον. Ερευνούμε τη φυλακή ως μια ρευστή γεωγραφική μορφή που υπόκειται διαρκώς σε διαδικασίες μετάβασης και τροποποίησης από τους κατοίκους της. Το βιβλίο προτείνει μια αντι- χαρτογράφηση του τοπίου της φυλακής φωτίζοντας εκείνες τις αθέατες γεωγραφίες εντός της μέσα από τις αναπαριστάται ένας κόσμος που ενώ πλήττεται από την ιεραρχική ταξινόμηση και την ηγεμονική αφήγηση συνεχίζει να αναπνέι και να συγκροτείται σιωπηλά αποκαλύπτοντας διαφορετικές επικράτειες της εμπειρίας, της φαντασίας και της μνήμης. Πως αρθρώνεται ο χώρος της φυλακής μέσα από τα ίδια τα υποκείμενα που τον κατοικούν; Πως εντυπώνονται στον τόπο της φυλακής τα ίχνη που αφήνουν οι άνθρωποι στον χώρο; Ποιοι είναι οι «άλλοι» στη φυλακή και πόσο ρευστά ή παγιωμένα είναι τα σύνορα μεταξύ τους; Ποια είναι η σχέση της φυλακής με το «έξωθεν» και πως ορίζονται οι δίαυλοι επικοινωνίας με αυτό; Η αφήγηση μας χαρακτηρίζεται από μετατοπίσεις και ταλαντεύεται ανάμεσα στο δίπολο του εδώ και του εκεί, μέσα στα τείχη όπου η ατομικότητα συνθλίβεται και αντιστέκεται και έξω από τα τείχη που αρθρώνεται νοερά, στο πεδίο της φαντασίας.
Oι εκπαιδευτές (facilitators) των εργαστηρίων: Στρατής Βογιατζής- Έλενα Μαργαριτίδη ( φωτογραφία, εικαστικά), Ελένη Καραφώτη (δημιουργική γραφή). Ο γραφιστικός σχεδιασμός έγινε από την Κατερίνα Ξένου και η μετάφραση των κειμένων από την Ανδρομάχη Παπαγγελή.